مدح و مناجات با امام جواد (محمد تقی) علیهالسلام
به احـتـرام تو، پـائـیـزهـا بـهـار شوند کویرهای ترکخورده چشمهسار شوند تو نور دیدۀ خـورشید هـشتـمین هستی تـمـام آیـنـههـا، با تـو بـیغـبـار شـوند ز رسم و راه تو ای حجت نهم! پیداست که پـیـروان مـرام تو رسـتـگـار شـوند به پیـشگـاه خـدا راهـیان مکـتب وحی بـه آبـروی تو دارای اعـتــبـار شـونـد بر آسـتـان تو، کـروبـیـان سـلام کـنـند فـرشتگـان به حـریم تو پـردهدار شوند به باغ مـعـرفت از فـیض باغـبـانی تو نهالهای جوان غرق برگ و بار شوند تویی فـروغ هـدایت که "پور اکـثمها" در آسـتـانـۀ عـلـم تو شـرمـسـار شـوند به محض تابش نور تو جای حیرت نیست که "واقفـیه" به سرگشتگی دچار شوند امـام و رهـبـر نـه سـالـه! مردمان باید که محـو معجـزۀ دور از انتظار شوند فـدای نــامـۀ مــولا، کـه واژه واژۀ آن قـراربخـش دل و جـان بیقـرار شـوند نـوشـت: روشـنـی دیــدهام، امـیـد دلـم! که با دعای تو دلها شکـوفهزار شوند شـنیدم از درِ کوچک به کوچه میآیی به زحمت، این همه مردم چرا دچار شوند! جواد من! پس از این از درِ بزرگ بیا که بیـشـتر به عـطـایت امـیدوار شوند از آسـمـان کـرم آنچنان بیـفـشـان نـور که وارثـان زمین هم سـتـارهدار شوند به پـیـشـگـاه تو بـاید، خـلـیـفـه و اُمَـرا پـیِ مــطــالـبـۀ دُرّ شــاهــوار شــونــد در آسـتانۀ جود و کـرامت تو رواست که صفرهای جهان، برتر از هزار شوند تو مثـل مـاه به فـضل خـدا درخـشیدی شکوه و جـلوه به نام "جواد" بخشیدی |